ข้อมูลทรัพยากร

เนื้อหาย่อ : พระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโว ได้ปรารภกับคณะผู้จัดทำว่า การที่พวกเราได้เกิดมาเป็นมนุษย์ มีร่างกาย จิตใจสติปัญญาที่สมบูรณ์เหมาะสมต่อการสร้างคุณงามความดี อีกทั้งได้พบพระพุทธศาสนา แล้วได้ใช้ร่างกายมนุษย์นี้สร้างความดีและสั่งสมบุญบารมีตามคำสอนของพระพุทธศาสนา เป็นความโชคดีอย่างสุดประมาณการที่บุคคลใดจะสามารถใช้และรักษาความโชคดีนี้ไว้ให้ถึงที่สุดได้นั้นต้องตระหนักถึงการป้องกันบำรุงรักษาสุขภาพร่างกาย และจิตใจให้แข็งแกร่งอยู่เสมอ ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บตราบกระทั่งจนหมดอายุขัย พระสัมมาสัมพุทธเจัาได้ตรัสสาเหตุแห่งโรคภัยไข้เจ็บ ว่าหลักๆ แล้วมีอยู่ ๘ สาเหตุด้วยกัน คือ ๑. โรคเกิดแต่ดีให้โทษ ๒. โรคเกิดแต่เสมหะให้โทษ ๓. โรคเกิดแต่ลมให้โทษ ๔. โรคเกิดแต่ทั้งดี เสมหะ และลมให้โทษ ๕. โรคเกิดแต่ฤดูแปรปรวน ๖. โรคเกิดแต่การผลัดเปลี่ยนอิริยาบถไม่เสมอ ๗. โรคเกิดแต่ความเพียร ๘. โรคเกิดแต่วิบากกรรม จะเห็นได้ว่า การไม่รู้จักระวังรักษาอิริยาบถ ๔ ได้แก่ไม่ระวังท่านั่ง นอน ยืน เดิน ให้ถูกต้องสมดุล ตลอดจนสัดส่วนเวลาที่ใช้ในแต่ละอิริยาบถไม่พอสมกัน ปล่อยให้ร่างกายอยู่ในท่าใดท่าหนึ่งนานเกินไป เช่น ยืนหรือนั่งนานๆ เวลานั่งก็นั่งตัวเอียงนานๆ เอนนานๆ เอี้ยวนานๆ เป็นต้น อยู่เป็นประจำย่อมเป็นเหตุให้ระบบการทำงานภายในร่างกายผิดปกดิ จากนั้นก็มีเหดุอย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่าง ใน ๗ อย่างดังกล่าวมาสมทบซํ้าเติมให้ร่างกายอ่อนแอยิ่งขึ้น ในที่สุดก็เกิดเป็นโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ ตามมา